Tuesday, 19 May 2015

മെയ് മാസത്തിലെ തുറന്നെഴുത്തുകള്‍: ആര്‍ത്തവവും ചില സദാചാര ചിന്തകളും

'രൂപി കൗര്‍' ഈയിടെയായി നവമാധ്യമങ്ങള്‍ ഏറെ ചര്‍ച്ചചെയ്തുകൊണ്ടിരി ക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തി. വാട്ടര്‍ലൂ സര്‍വ്വകലാശാലയില്‍ വിഷ്വല്‍ റൈറ്റിംഗ് കോഴ്‌സ് ചെയ്യുന്ന കവിയും കലാകാരിയുമായ ഇന്‍ഡ്യകാരി. പഠനത്തിന്റെ ഭാഗമായി ടൊറോന്റോയില്‍ താമസിക്കുന്നു. തന്റെ കോഴ്‌സിന്റെ ഭാഗമായി ആര്‍ത്തവത്തെ സംബന്ധിക്കുന്ന ഫോട്ടോ സീരിസിന് വേണ്ടി എടുത്ത ചിത്രങ്ങള്‍ ഇന്‍സ്റ്റഗ്രാമില്‍ പോസ്റ്റ് ചെയ്തപ്പോള്‍ കമ്മ്യൂണിറ്റി സ്റ്റാന്‍ഡേര്‍ഡ് ലംഘിച്ചു എന്നതിന്റെ പേരില്‍ അവരത് നീക്കം ചെയ്തു. വീണ്ടും പോസ്റ്റ് ചെയ്തപ്പോഴും സമാനമായ അനുഭവം ഉണ്ടായതിനെ തുടര്‍ന്ന് ശക്തമായ ഭാഷയില്‍ പ്രതികരിച്ചുകൊണ്ട് ചിത്രങ്ങള്‍ ഫേസ്ബുക്കിലിട്ടു.

സോഷ്യല്‍ മീഡിയ മാര്‍ഗ്ഗനിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ അനുസരിച്ച് നിയമവിരുദ്ധ പ്രവര്‍ത്തി കളുടെയോ സ്വയം പീഡിപ്പിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളോ, നഗ്നചിത്രങ്ങളോ ഒക്കെയാണ് മാര്‍ഗ്ഗനിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ ലംഘിക്കപ്പെടുന്ന ചിത്രങ്ങളുടെ പട്ടികയില്‍ വരുന്നതെന്നി രിക്കേ ഒരു സ്ത്രീ പൂര്‍ണ്ണമായും വേഷം ധരിച്ച് രക്തം പുരണ്ട ബെഡ്ഷീറ്റില്‍ കിടക്കുന്ന ചിത്രങ്ങള്‍ നീക്കം ചെയ്യേണ്ട കാര്യം എന്താണെന്നായിരുന്നു രുചിയുടെ ചോദ്യം. ആര്‍ത്തവചക്രം സ്ത്രീയുടെ ജീവിതത്തിലെ സാധാരണ സംഭവമാ ണെന്നും അതില്‍ മാറ്റി നിര്‍ത്താനോ ലജ്ജിക്കാനോ ഒന്നുമില്ലെന്ന് സമൂഹത്തെ മനസ്സിലാക്കുകയെന്നതായിരുന്നു തന്റെ ലക്ഷ്യമെന്നും രുചി പറയുന്നു.



രൂപിയുടെ പോസ്റ്റിലെ വരികള്‍ ഇതായിരുന്നു: ''നന്ദി ഇന്‍സ്റ്റഗ്രാം എന്റെ ചിത്രങ്ങള്‍ വിമര്‍ശിക്കാനും ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടാനും ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെയായി നിങ്ങളുടെ പ്രതികരണം. ഇന്‍സ്റ്റഗ്രാമില്‍ കൊച്ചു കുട്ടികളെ പോലും അശ്ലീലമായി ചിത്രീകരിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള നിരവധി അക്കൗണ്ടുകളും ഫോട്ടോകളുമുണ്ട്. സ്ത്രീകളെ മനുഷ്യരായിപോലും കണകാക്കാത്തതിന് നന്ദി''.രൂപിയുടെ പ്രതിഷേധം ഫലം കണ്ടു. നിരവധി ആളുകള്‍ അവര്‍ക്കനു കൂലമായി പ്രതികരിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതോടെ ക്ഷമാപണം നടത്തികൊണ്ട് ആ ചിത്രങ്ങള്‍ ഇന്‍സ്റ്റഗ്രാമിന് പുന:സ്ഥാപിക്കേണ്ടി വന്നു.

രൂപിയുടെ കാര്യം ഇവിടെ പറയേണ്ടിവന്നത് ഇതിന് സമാനമായ ഒരനുഭവം എനിക്കും ഉണ്ടായതുകൊണ്ടാണ്. കഴിഞ്ഞ ദിവസം ആര്‍ത്തമമാണെന്ന് പറഞ്ഞ് ഫേസ്ബുക്കില്‍ പോസ്റ്റിട്ടപ്പോള്‍ ലഭിച്ച പ്രതികരണങ്ങള്‍ ഏറെക്കുറെ അമ്പരിപ്പിക്കുന്നവയായിരുന്നു. ചിലരത് പരസ്യമായി പറയാന്‍ ധൈര്യം കാണിച്ചപ്പോള്‍ ഇന്‍ബോക്‌സിലൂടെ വന്ന മെസ്സേജുകള്‍ ദീര്‍ഘമായി ചിന്തിപ്പിക്കുകയും ഇത്തരമൊരു തുറന്നെഴുത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയുമായിരുന്നു. നിമിഷനേരം കൊണ്ട് ഫേസ്ബുക്കിലതൊരു വലിയ സദാചാരപ്രശ്‌നമായി മാറുകയും ചെയ്തു.

വാസ്തവത്തില്‍ ഒരു സ്ത്രീയുടെ ജീവിതത്തില്‍ മൂടിവെയ്ക്കപ്പെടേണ്ട ഒന്നാണോ ആര്‍ത്തവം? അല്ലെങ്കില്‍ എന്തെങ്കിലും തരത്തില്‍ നികൃഷ്ടമായ ഒരു രോഗമാണോ? അത് സ്ത്രീയുടെ ഒരു ശാരീരികാവസ്ഥയാണ്. ഈയിടെയായി ഫേസ്ബുക്കിലും, സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളിലുമൊക്കെ ഈ വിഷയത്തില്‍ നടക്കുന്ന തുറന്ന ചര്‍ച്ചകള്‍ എന്റെ ഈ വരികള്‍ക്ക് കരുത്ത് പകരുന്നുണ്ട്.

എന്റെ പേരിനുതാഴെ കമന്റായി ഒരു എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജ് വിദ്യാര്‍ത്ഥി ചോദിച്ചത് ഇങ്ങനെ: ''ചേഛീ വാട്ട് ഈസ് ആര്‍ത്തവം'' ''ഗോ ആന്‍ഡ് ആസ്‌ക് യുവര്‍ മദര്‍'' എന്ന് മറുപടിയിട്ടപ്പോള്‍ പോസ്റ്റും ഡീലിറ്റ് ചെയ്തു അയാള്‍ ഓടിക്കളഞ്ഞു എന്നത് സത്യം. എന്നാല്‍ ആ കുട്ടിയുടെ അറിവിലേയ്ക്കായി ആര്‍ത്തവം എന്താണെന്ന് വിശദീകരിക്കുകയാണ്.

പെണ്‍കുട്ടി പ്രത്യുല്‍പ്പാദനശേഷി കൈവരിച്ചു എന്നതിന്റെ ലക്ഷണമാണ് ആര്‍ത്തവം. അതോടുകൂടി അണ്ഡവിസര്‍ജ്ജനം ആരംഭിക്കുകയും ഗര്‍ഭാശയം ഗര്‍ഭധാരണത്തിനായി ഒരുങ്ങുകയും വളര്‍ച്ചയെത്തിയ അണ്ഡം പുറത്തുവന്നു പുരുഷബീജവുമായി ചേര്‍ന്ന് ഗര്‍ഭധാരണത്തിനുള്ള മുന്നൊരുക്കങ്ങള്‍ സ്ത്രീ ശരീരത്തില്‍ കൗമാരത്തില്‍ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ബീജസംയോഗമോ ഗര്‍ഭധാരണമോ നടക്കാതെ വരുമ്പോള്‍ ഈ മുന്നൊരുക്കങ്ങള്‍ അവസാനിക്കുന്നു. ഈ പ്രവര്‍ത്തിയുടെ ഫലമായി യോനീനാളത്തിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്ന രക്തസ്രാവമാണ് ആര്‍ത്തവം. ഗര്‍ഭപാത്രത്തിന്റെ ഉള്‍പ്പാളി അടര്‍ന്ന് രക്തത്തോടൊപ്പം യോനിയിലൂടെ പുറത്തുപോകുന്ന പ്രക്രിയയാണ് ആര്‍ത്തവം അല്ലെങ്കില്‍ തീണ്ടാരി ആര്‍ത്തവ രക്തം. സാധാരണ രക്തം തന്നെയാണ് ആര്‍ത്തവം കഴിഞ്ഞ് ഇരുപത്തിയെട്ട് ദിവസമാകുമ്പോള്‍ ഗര്‍ഭപാത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉള്ളിലായുള്ള എന്‍ഡോമെട്രിയം എന്ന സ്തരം ഈസ്ട്രജന്‍ പ്രോജസ്‌ട്രോണ്‍ ഹോര്‍മോണുകളുടെ പ്രവര്‍ത്തനഫലമായി കട്ടപിടിച്ചുവരുന്നു. ഇങ്ങനെ കട്ടപിടിക്കുമ്പോള്‍ പെട്ടെന്ന് പ്രൊജസ്‌ട്രോണ്‍ നിരക്ക് കുറഞ്ഞുവരികയും ഇതുമൂലം എന്‍ഡോമെട്രിയത്തിന് അവിടെ പിടിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ കഴിയാതെ പുറത്തേക്കുവരികയും ചെയ്യുന്നു. ഇങ്ങനെയാണ് ഓരോ മാസവും ആര്‍ത്തവരക്തം കാണപ്പെടുന്നത്. ഹോര്‍മോണുകളാണ് ആര്‍ത്തവരക്തത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത്. ഇത് സ്വാഭാവിക പരിവര്‍ത്തനമായതിനാല്‍ വൈദ്യശാസ്ത്രപരമായി ആര്‍ത്തവരക്തം അശുദ്ധരക്തമല്ല. ഈ പ്രക്രിയ എല്ലാ സസ്തനികളിലുമുണ്ട്.

സൂപ്പര്‍ സ്റ്റോറുകളിലും മറ്റും പോകുമ്പോള്‍ 'സാനിട്ടറി നാപ്കിന്‍സ്' എടുക്കുന്ന ഭാഗത്ത് എത്തുന്ന സ്ത്രീകള്‍ തിടുക്കത്തില്‍ എന്തോ അപരാധം ചെയ്യുന്നതുപോലെ പാഡും എടുത്ത് വേഗത്തില്‍ പോകുന്നത് കാണാന്‍ ഇടവന്നിട്ടുണ്ട്. എന്തായിരിക്കാം അവരുടെ ആ മാനസികാവസ്ഥ എന്ന് മുന്‍പും പലപ്പോഴും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആര്‍ത്തവം ഒളിച്ചുവെയ്ക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്ന മാനസിക ധാരണയില്‍ നിന്നാകാം ആ പെരുമാറ്റം. കാലം മാറി എന്നും തൊഴില്‍ മേഖലയില്‍ ഉള്‍പ്പെടെ സ്ത്രീകള്‍ മുന്നേറി എന്നൊക്കെ വീരവാദം മുഴക്കുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിലും സ്വന്തം ശാരീരികാവസ്ഥകള്‍ ഒളിച്ചുവെയ്ക്കണമെന്ന വാദം എന്നെ അസ്വസ്ഥയാക്കുന്നു.

എല്ലാം മൂടിവെയ്ക്കപ്പെടുന്ന അല്ലെങ്കില്‍ മൂടിവെയ്ക്കപ്പെടേണ്ടിവരുന്ന ഒരു സാമൂഹികാവസ്ഥയില്‍ നിന്ന് പൊളിച്ചെഴുത്തലുകള്‍ നടത്താന്‍ നമുക്കിനിയു മായിട്ടില്ല. 'ആര്‍ത്തവം', 'സ്തനം', 'ലിംഗം', 'ലൈംഗികത' തുടങ്ങിയ വാക്കുകളും അവ ചര്‍ച്ചചെയ്യപ്പെടുന്നതും അപരാധമാണെന്ന് സമൂഹത്തിലെ വലിയൊരു വിഭാഗം കരുതുന്നു. പലപ്പോഴും എഴുത്തുകളിലും വാക്കുകളിലും 'ലൈംഗികത' എന്ന പദം പോലും ഉപയോഗിക്കാന്‍ പലരും മടിക്കുന്നു. പകരം ഇംഗ്ലീഷിലെ 'സെക്‌സ്' എന്ന വാക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ഈ ഒളിച്ചുവെയ്ക്കലുകളിലാണ് നമ്മുടെ സമൂഹത്തിലെ പല പ്രശ്‌നങ്ങളും ചുറ്റിപിണഞ്ഞ് കിടക്കുന്നത്. സ്ത്രീകള്‍ക്ക് നേരെയുള്ള അതിക്രമങ്ങള്‍ ഇന്ന് പിഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങളിലേക്കും വൃദ്ധരിലേക്കുമൊക്കെ വ്യാപിക്കുമ്പോള്‍, ഗാര്‍ഹിക പീഡനങ്ങള്‍ അടിക്കടി വര്‍ദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ നമുക്ക് എന്തുചെയ്യാന്‍ സാധിക്കുന്നു?

ചെറുപ്പം മുതല്‍ ആണ്‍കുട്ടിയേയും പെണ്‍കുട്ടിയേയും ക്ലാസ്സ് മുറിയില്‍ പോലും വേര്‍തിരിച്ച് ഇരുത്തുന്ന രീതി ഇന്നും തുടരുകയാണ്. സ്ത്രീ അകറ്റി നിര്‍ത്തപ്പെടേണ്ടവളാണെന്ന ബോധം ഇവിടെ നിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. ഇതുകൊണ്ടാണ് ലൈംഗിക വിദ്യാഭ്യാസം പാഠ്യപദ്ധതിയുടെ ഭാഗമാക്കണ മെന്ന ആവശ്യം ഉയരുന്നത്. എന്നാല്‍ ഇത്തരം കാര്യങ്ങളോട് സന്ധി ചെയ്യാന്‍ നമ്മുടെ സമൂഹം ഇനിയും മാനസികമായി തയ്യാറായിട്ടില്ല എന്നതാണ് വസ്തുത.

പരസ്യമായി ഇത്തരം കാര്യങ്ങളോട് അസഹിഷ്ണുത പ്രകടിപ്പിക്കുകയും രഹസ്യമായി ഇതെല്ലാം ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു സമൂഹമായി നാം മാറിയിരിക്കുന്നു. പോണ്‍ സൈറ്റുകളും മറ്റും സേര്‍ച്ച് ചെയ്യുന്ന മലയാളികളുടെ ശരാശരി രാജ്യത്തുതന്നെ വളരെ മുന്‍പന്തിയിലാണെന്ന് ഈയിടെ പുറത്തുവന്ന ഒരു പഠനം വെളിവാക്കുന്നു.

എന്റെ ഫേസ് ബുക്ക് പോസ്റ്റ് ഒത്തിരി ആളുകളുടെ സദാചാരചിന്തകളെ മുറിവേല്‍പ്പിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു. ''നിങ്ങളെപ്പോലെ ഒരാളില്‍ നിന്നും ഇത് പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല എന്നാണ് പലരും പ്രതികരിച്ചത്''. ഞാന്‍ ചെയ്ത തെറ്റ് എന്താണെന്ന് ഇപ്പോഴും എനിക്ക് മനസ്സിലായിട്ടില്ല. ഒരു ശാരീരികാവസ്ഥ തുറന്ന് പറഞ്ഞതാണ് തെറ്റെങ്കില്‍ ശരി നിങ്ങളുടെ പക്ഷത്തായിരിക്കാം. പക്ഷേ എന്റെ ശരി ഇതാണ്. എന്റെ വാക്കുകളെ ഞാന്‍ തെല്ലും ഭയപ്പെടുന്നില്ല. പ്ലാബ്ലോ നെരൂദ പറഞ്ഞതുപോലെ.
''നിങ്ങള്‍ക്ക് പൂക്കളെ നുള്ളിയെറിയാന്‍ സാധിച്ചേക്കാം. പക്ഷേ വസന്ത ത്തിന്റെ വരവിനെ തടയാനാകില്ല''.അതുകൊണ്ടുതന്നെ നിങ്ങള്‍ ഒളിച്ചുവെയ്ക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുകയും പറയാന്‍ മടിക്കുന്നതുമായ ചില കാര്യങ്ങള്‍ ഈ വേദിയിലൂടെ തുറന്ന ചര്‍ച്ചയാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ്.

രൂപികൗറിന്റെ ഫേസ്ബുക്ക് പോസ്റ്റിലെ അവസാന വരികള്‍ ഇതായിരുന്നു. ''എനിക്ക് ആര്‍ത്തവം തുടങ്ങുംമുന്‍പേ അതേക്കുറിച്ച് നാണിക്കാന്‍ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചിരുന്നു. അതു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ സമൂഹം അതിന്റെ നാണംകൂടി എന്റെ മേല്‍ അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. എന്തിനാണ് സമൂഹത്തിന് ഇത്ര പേടി, ആര്‍ത്തവത്തോട് ഈ അയിത്തം? സ്ത്രീകളുടെ രതിവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങള്‍ സാമൂഹ്യമാധ്യമങ്ങളില്‍ കാണിക്കാമെങ്കില്‍ ആര്‍ത്തവം എന്തുകൊണ്ട് മറച്ചുപിടിക്കണം?

രൂപിയുടെ വാക്കുകള്‍ നവമാധ്യമങ്ങളിലും സമൂഹത്തിലും ഒരു തുറന്ന സമരത്തിന്റെ തുടക്കമാകുകയാണ്. ശാരീരികാവസ്ഥകളോടുള്ള രഹസ്യ സമീപനവും മാറ്റിനിര്‍ത്തപ്പെടലും ഇല്ലാതാക്കാനുള്ള ശ്രമം. എന്നാല്‍ രൂപി കൗറിന്റെ വാക്കുകള്‍ തുറന്ന സമീപനത്തോടെ കാണുവാന്‍ നമ്മുടെ സമൂഹം തയ്യാറാകുമോ?

http://www.marunadanmalayali.com/column/idam-valam/periods-dr-sindhu-joy-s-column-19007

No comments:

Post a Comment